deterjan
Temmuz 29, 2008
odamda yalnız gezinirken yine, O nun sokakta yürüyüşünü, saçlarını oturup konustum. ve daha sonra ona ait ilişkimin ne düzeyde olduğunu öğrenmek için bir kağıda krokisini çizdim sevgimin. ama bom boş bir sayfaydı nihayeti. sonra uzak uzak baktım sokaktaki kıza. ama içim paramparça oldu. gülüşünü oluşturdum gözlerimde. paramparça olmaz mı ki. haksızlık ettim ben yarattım o gülüşleri, oysa O kocaman gözler beni kınamazmıydı, yerini alabilirmiydi bu yaptığım şey…
ne zaman bir sarı renk görsem kıyıda kalmış elbise dolabi haykırır zihnimde. ve daha başka şeyler; siyah, zeytin, kocaman, arabalar, kavşak, gülüşler, kaldırım, O. şimdi ben bu aklımdaki lekeleri nasıl yok ederim, hangi temizleyici yardım eder, berraklaştırır?
